فيه حطبا وخشبا وقصبا ، ثمّ أضرمت فيه النّار لئلّا يخلص أحد إلى بيوتهم من ورائها . وجعل عمر بن سعد على ميمنته عمرو بن الحجّاج الزّبيديّ ، وعلى الميسرة شمر بن ذي الجوشن - واسم ذي الجوشن شرحبيل بن الأعور بن عمرو بن معاوية من بني الضّباب ابن كلاب - وعلى الخيل عزرة بن قيس الأحمسيّ ، وعلى الرّجّالة شبث بن ربعيّ ، وأعطى الرّاية لوردان مولاه ، وتواقف النّاس في ذلك الموضع . « 1 »

--> ( 1 ) - وچون خورشيد خنجر گذار از نهيب آن واقعهء عظما لرزان بر بأم اين نيل حصار برآمد ، عمر بن سعد به تعبيهء لشگر پرداخت . ميمنهء سپاه را در عهدهء عمرو بن الحجاج الزبيدي كرد وبر ميسره شمر بن ذي الجوشن را گماشت وفرمان داد تا سواران از صواب ديد عروة بن قيس وپيادگان از اشاره شبث بن ربعي درنگذرند وعلم را به مولى خود دريد سپرد وأمير المؤمنين حسين فرمود تا زهير بن القين بر دست راست باشد وحبيب بن مظاهر در جانب يسار توقف كند ورايت را به برادر خود عباس تفويض فرمود . ميرخواند ، روضة الصّفا ، 3 / 150 عمر بن سعد لعنه اللّه به تعبيه سپاه شقاوت دستگاه پرداخت . عمرو بن الحجاج را در ميمنه بازداشت وشمر بن ذي الجوشن را بر ميسره گماشت وعروة بن قيس را سرخيل سواران وشبث بن ربعي را سردار پيادگان كرد وعلم را به غلام خود زيد ويا دريد سپرده . روى به معركهء قتال آورد وعدد لشگر آن بداختر را از هفده هزار تا سى هزار گفته‌اند ؛ اما أكثر أهل خبر برآنند كه عدد آن گمراهان بيست ودو هزار بود وچون امام حسين رضى اللّه عنه مشاهده فرمود كه أهل ظلال جوق‌جوق به ميدان قتال مىآيند ، به تعبيهء اندك مردمى كه در ركاب امامت انتساب بودند ، اشتغال نمود وزهير بن القين را به ميمنه ميمنت آيين فرستاد وميسرهء سره را به وجود حبيب بن مظاهر تزيين داد وعلم را به برادر خويش عباس رضى اللّه عنه تفويض فرمود ودر آن روز به قول مشهور سى ودو سوار وچهل پياده در ملازمت شاهزاده بودند . خواند أمير ، حبيب السّير ، 2 / 51 از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه چون صبح آن روز ميشوم طالع شد ، آن امام مظلوم با أصحاب خود نماز صبح ادا كرد وبعد از نماز رو به جانب أصحاب سعادت‌مآب خود گردانيد وفرمود : « گواهى مىدهم كه امروز همهء شما شهيد خواهيد شد ، به غير از علي بن الحسين ! پس از خدا بترسيد وصبر كنيد تا به سعادت شهادت فايز گرديد واز مشقّت ومذلّت دنياي فانى رهايى يابيد . » به روايت ديگر : آن امام مظلوم بعد از نماز به تهيّهء صفوف قتال پرداخت ومجموع لشكر قليل وعسكر جليل آن حضرت ، سى ودو سوار وچهل پياده بودند . به روايت ديگر : هشتاد ودو پياده . واز حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه چهل وپنج سوار وصد پياده بودند ، وجنود مردود مخالف به قول مشهور بيست ودو هزار نفر بودند . از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه سى هزار نفر بودند . -